Anoskopia

Anoskopia pozwala obejrzeć kanał odbytu i dolną część odbytnicy przy użyciu krótkiego przyrządu z oświetleniem. Pomaga wyjaśniać dolegliwości tej okolicy. Nie zastępuje kolonoskopii, która obejmuje znacznie większy odcinek jelita. Zakres badania powinien odpowiadać problemowi ocenianemu podczas wizyty.

Wskazaniem mogą być krwawienie, ból przy wypróżnianiu, świąd albo wyczuwalna zmiana. Badanie pomaga ocenić między innymi guzki krwawnicze, szczeliny i nieprawidłowe tkanki. Sam opis objawów nie pozwala założyć, że przyczyna jest zawsze łagodna. Dlatego nawracającego krwawienia nie warto przypisywać hemoroidom bez oceny.

Procedurę wykonuje się w pozycji ustalonej z personelem. Wprowadzenie przyrządu może powodować dyskomfort, który należy zgłosić. Czasem pobiera się wycinek do dalszej oceny. Przed rozpoczęciem można poprosić o wyjaśnienie kolejnych kroków oraz omówić potrzeby dotyczące intymności i komfortu.

Istnieje także anoskopia wysokiej rozdzielczości, wykorzystująca dodatkowe powiększenie do oceny drobnych zmian. Nie każda osoba potrzebuje tej odmiany badania. Przygotowanie zależy od planowanej procedury. Należy kierować się instrukcją placówki i nie stosować samodzielnie preparatów miejscowych wbrew otrzymanym zaleceniom.

Po badaniu dobrze ustalić, czy wynik jest już dostępny, czy trzeba zaczekać na ocenę tkanki. Warto również wiedzieć, jakie dolegliwości po procedurze wymagają kontaktu. Najważniejszy jest konkretny plan dalszej opieki, a nie samo potwierdzenie, że obejrzano bolesną lub niepokojącą okolicę.