Bezdech senny

Bezdech senny to zaburzenie, w którym podczas snu wielokrotnie dochodzi do przerw w oddychaniu lub istotnego ograniczenia przepływu powietrza. Może to utrudniać prawidłowe dotlenienie i zakłócać odpoczynek. Osoba śpiąca nie zawsze zauważa te zdarzenia, choć odczuwa ich następstwa po przebudzeniu.

Najczęstsza jest postać obturacyjna, związana z okresowym zwężaniem lub zamykaniem górnych dróg oddechowych. W postaci centralnej problem dotyczy sygnałów z mózgu sterujących oddychaniem. Podobna obserwacja przerwy w oddechu może zatem wynikać z różnych mechanizmów, których nie da się ustalić na podstawie samego dźwięku chrapania.

Wśród sygnałów zwracających uwagę są głośne chrapanie, łapanie powietrza i przerwy oddechowe dostrzeżone przez drugą osobę. W dzień mogą pojawiać się senność, zmęczenie oraz trudności z uwagą. Możliwe są też poranne bóle głowy i suchość w ustach. Nie każdy chrapiący człowiek ma jednak rozpoznany bezdech.

Otyłość jest jednym z czynników zwiększających ryzyko obturacyjnego bezdechu sennego. Znaczenie mogą mieć także budowa dróg oddechowych, powiększone migdałki i czynniki hormonalne. Sama masa ciała nie potwierdza ani nie wyklucza zaburzenia; informacja o niej jest elementem szerszej oceny zdrowia i objawów.

Rozpoznanie zwykle wymaga oceny medycznej i badania snu. Badanie pomaga określić rodzaj oraz nasilenie zaburzeń oddychania. Wywiad i dziennik snu uzupełniają ten obraz, ale same nie mierzą nocnego przepływu powietrza. W zależności od sytuacji potrzebne bywa również sprawdzenie innych problemów zdrowotnych.

Nieleczony bezdech wiąże się z większym ryzykiem poważnych następstw, między innymi udaru i zawału serca. Senność może też utrudniać bezpieczne wykonywanie czynności wymagających stałej uwagi. Dlatego znaczenie ma nie tylko uciążliwość chrapania dla otoczenia, ale również jakość odpoczynku, oddychanie i sprawność w ciągu dnia.