Biofeedback w zaburzeniach defekacji

Biofeedback w zaburzeniach defekacji jest metodą uczenia prawidłowej współpracy mięśni potrzebnych do wypróżnienia. Wykorzystuje informację zwrotną z pomiaru ich działania. Pacjent widzi lub otrzymuje wyjaśnienie reakcji, którą trudno świadomie rozpoznać bez takiej pomocy, i ćwiczy jej zmianę.

Podczas wypróżniania znaczenie mają zarówno odpowiednia siła napędowa, jak i rozluźnienie właściwych mięśni. Problem nie zawsze polega na ich osłabieniu. Dlatego trening nie sprowadza się do mocniejszego zaciskania dna miednicy. Czasem najważniejsze jest nauczenie koordynacji i prawidłowego rozluźniania.

W zależności od potrzeb wykorzystuje się pomiar ciśnienia, aktywności mięśni lub odczuwania wypełnienia odbytnicy. Terapeuta objaśnia sygnał i dobiera zadania. Badanie oraz trening odbywają się z użyciem odpowiedniego sprzętu, a szczegóły powinny zostać omówione wcześniej, z poszanowaniem komfortu i zgody pacjenta.

Metoda ma zastosowanie przy określonych zaburzeniach wypróżniania, nie przy każdej przyczynie zaparcia. Kwalifikacja wymaga oceny dolegliwości i funkcji anorektalnej. Współistniejące problemy mogą wymagać innego leczenia. Zwiększanie ilości błonnika lub wykonywanie dowolnych ćwiczeń z internetu nie zastępuje rozpoznania mechanizmu.

Uczenie zwykle obejmuje pracę podczas spotkań i zadania do ćwiczenia w domu. Postęp ocenia się przez zmianę objawów i sposobu wypróżniania, nie tylko wygląd wykresu. Jeśli ćwiczenie jest niezrozumiałe lub powoduje dyskomfort, trzeba je omówić. Celem jest bardziej skuteczne, mniej obciążające wypróżnianie, bez wymuszania silnego parcia.