Biopsja

Biopsja polega na pobraniu komórek lub fragmentu tkanki do badania. W gastroenterologii często oznacza pobranie drobnych wycinków błony śluzowej podczas endoskopii. Samo słowo opisuje sposób uzyskania materiału, a nie wynik. Skierowanie próbki do laboratorium nie oznacza, że już rozpoznano nowotwór.

Wycinki mogą pomagać w ocenie zapalenia, zaniku błony śluzowej, zakażenia lub innych zmian. Bywają pobierane także wtedy, gdy powierzchnia nie wygląda wyraźnie nieprawidłowo. Nie wszystkie choroby pozostawiają bowiem obraz, który da się rozstrzygnąć samym oglądaniem wnętrza przewodu pokarmowego.

Biopsję można wykonać różnymi metodami. Próbkę pobiera się narzędziem przeprowadzonym przez endoskop, igłą skierowaną do określonego miejsca albo podczas operacji. Wybór zależy od położenia zmiany i rodzaju potrzebnej informacji. Niewielki wycinek śluzówki oraz próbka z narządu położonego poza światłem jelita nie są takim samym zabiegiem.

Po pobraniu materiał musi zostać odpowiednio opisany i opracowany. W badaniu histopatologicznym ocenia się tkankę oraz układ jej komórek pod mikroskopem. Niekiedy potrzebne są dodatkowe barwienia lub inne analizy. Z tego powodu opis endoskopii może być dostępny wcześniej niż pełny wynik dotyczący wycinków.

Zakres odpowiedzi zależy między innymi od miejsca pobrania, ilości i jakości materiału. Wynik niejednoznaczny nie jest tym samym co wynik prawidłowy. Może oznaczać, że próbka nie pozwala rozstrzygnąć pytania i trzeba zestawić ją z innymi danymi, a czasem uzyskać kolejny materiał.

Ryzyko biopsji zależy od metody i badanego narządu. Możliwe powikłania obejmują między innymi krwawienie, dlatego znaczenie mają informacje przekazane przez pracownię. Interpretacja wyniku powinna łączyć opis mikroskopowy, lokalizację wycinka i powód badania. Dopiero taki zestaw pozwala zrozumieć, co rzeczywiście ustalono.