Choroba Leśniowskiego-Crohna

Choroba Leśniowskiego i Crohna jest przewlekłą chorobą zapalną przewodu pokarmowego. Może obejmować różne jego odcinki, od jamy ustnej po okolicę odbytu, choć często dotyczy końcowej części jelita cienkiego i jelita grubego. Nazwa nie oznacza więc zapalenia ograniczonego zawsze do jednego miejsca.

Przebieg bywa zmienny. Okresy nasilonych objawów mogą przeplatać się z remisją, czyli czasem ich wyciszenia. Ból brzucha, biegunka, zmęczenie i niezamierzona utrata masy ciała należą do możliwych dolegliwości. Ich nasilenie i zestaw zależą między innymi od lokalizacji zmian. Brak jednego typowego objawu nie rozstrzyga, czy choroba występuje.

Stan zapalny może prowadzić do zwężeń jelita albo przetok, czyli nieprawidłowych połączeń pomiędzy narządami lub ze skórą. Są to możliwe powikłania, a nie nieunikniony los każdej osoby z rozpoznaniem. Informacja o lokalizacji i charakterze zmian mówi więcej niż samo ogólne stwierdzenie „zapalenie jelit” w opisie badania.

Rozpoznanie opiera się na zestawieniu wywiadu, badań krwi i kału, endoskopii z wycinkami oraz, gdy jest to potrzebne, obrazowania. Żadne pojedyncze oznaczenie nie przedstawia całej choroby. Badanie stolca może pokazać cechy zapalenia, a obrazowanie pomóc ocenić fragment jelita niedostępny w zwykłej kolonoskopii. Każda z tych metod odpowiada na inne pytanie.

Podobne dolegliwości mogą występować przy zakażeniu lub innych chorobach przewodu pokarmowego. Również u osoby z ustalonym rozpoznaniem każdy ból nie musi oznaczać zaostrzenia. Silny narastający ból, wymioty i zatrzymanie oddawania gazów wymagają pilnej oceny, ponieważ mogą towarzyszyć niedrożności. Rozpoznana wcześniej choroba nie zastępuje oceny nowych, odmiennych objawów.