Dieta low FODMAP

Dieta low FODMAP to etapowa modyfikacja żywienia stosowana u części osób z rozpoznanym zespołem jelita drażliwego. Polega na ograniczeniu określonych słabo wchłanianych lub trawionych węglowodanów, a następnie sprawdzeniu tolerancji i rozszerzeniu jadłospisu. Nie jest docelową dietą wykluczającą wszystkie produkty mogące fermentować.

FODMAP mogą zwiększać ilość wody w jelicie i stanowią materiał dla fermentacji bakteryjnej. Powstający gaz oraz rozciąganie jelita mogą nasilać ból i wzdęcia u osób o większej wrażliwości przewodu pokarmowego. Sam fakt fermentacji nie oznacza uszkodzenia jelita ani alergii.

Pierwszy etap ogranicza obciążenie FODMAP przez odpowiednie zamiany produktów. Nie polega po prostu na jedzeniu coraz mniej. Nadal potrzebne są posiłki dostarczające energii i składników odżywczych, a dobór zamienników uwzględnia dotychczasowy sposób żywienia.

Drugi etap służy ponownemu wprowadzaniu wybranych produktów i obserwacji reakcji. Dzięki temu można ocenić, które grupy i ilości są rzeczywistym problemem. Nie zakłada się, że reakcja na jeden produkt oznacza nietolerowanie wszystkich FODMAP.

W trzecim etapie tworzy się możliwie szeroki jadłospis odpowiadający indywidualnej tolerancji. Produkty tolerowane wracają do jedzenia, a ograniczenia dotyczą tego, co faktycznie nasila objawy. Tolerancja może się zmieniać, dlatego wyniku jednej próby nie należy traktować jako niezmiennej cechy na całe życie.

Dietę prowadzi się z pomocą dietetyka mającego doświadczenie w tym obszarze. Nie każda osoba z IBS odnosi korzyść, a brak poprawy wymaga ponownej oceny zamiast dalszego zawężania jedzenia. Długotrwałe szerokie ograniczenia mogą utrudniać urozmaicenie i pokrycie potrzeb.

Low FODMAP nie jest tym samym co dieta bezglutenowa. Niektóre produkty zawierające gluten mogą mieć mało FODMAP, a produkty bezglutenowe mogą zawierać ich dużo. Przed rozpoczęciem zmian potrzebne jest rozpoznanie przyczyny objawów, ponieważ dieta nie służy samodzielnemu diagnozowaniu IBS.