POJĘCIA STAJĄ SIĘ JAŚNIEJSZE
Doustny test tolerancji glukozy (OGTT)
Doustny test tolerancji glukozy, czyli OGTT, sprawdza, jak organizm reaguje na wypicie określonej ilości glukozy. Ocenia się jej stężenie we krwi przed obciążeniem i po nim. Badanie dostarcza innej informacji niż pojedyncza glikemia na czczo, ponieważ pokazuje reakcję w ustalonych warunkach.
W często stosowanej wersji dla dorosłych wykorzystuje się 75 gramów glukozy i oznaczenie po dwóch godzinach, poprzedzone pobraniem na czczo. Harmonogram zależy jednak od wskazania, zwłaszcza w ciąży. Liczba próbek i zasady interpretacji nie muszą być takie same we wszystkich sytuacjach klinicznych.
Test może pomóc rozpoznawać cukrzycę ciążową, a poza ciążą także niektóre przypadki stanu przedcukrzycowego i cukrzycy typu 2. Decyzja o jego wykonaniu wynika z wywiadu lub innych wyników. Nie jest ogólnym sprawdzianem jakości diety ani badaniem, które każda osoba musi wykonywać regularnie.
Wiarygodność zależy od przygotowania. Instrukcje zwykle zakładają zwykły sposób jedzenia w dniach poprzedzających badanie oraz pozostawanie na czczo przed pierwszym pobraniem. Celowe ograniczanie jedzenia w celu uzyskania „lepszego” wyniku może zakłócić ocenę. Dokładne godziny i warunki przygotowania określa placówka wykonująca test.
Podczas oczekiwania na kolejne pobranie pozostaje się w spoczynku. Jedzenie, palenie i aktywność mogą zaburzać ustalone warunki badania, dlatego potrzebne jest zastosowanie się do instrukcji personelu. Wizyta trwa dłużej niż zwykłe pobranie krwi; samo wypicie roztworu nie kończy testu.
Nudności, zawroty głowy lub inne pogorszenie samopoczucia podczas badania trzeba zgłosić personelowi. Wymioty mogą uniemożliwić miarodajne dokończenie testu, ponieważ organizm nie otrzymał wówczas założonej ilości glukozy. O dalszym postępowaniu decyduje placówka, zamiast uznawania niepełnego badania za prawidłowo wykonane.
Wynik interpretuje się z uwzględnieniem czasu pobrania, glikemii wyjściowej, ciąży i pozostałych informacji medycznych. Badanie ocenia tolerancję glukozy, a nie samą ilość wytwarzanej insuliny. Dodatkowe oznaczenia hormonu nie są równoznaczne ze standardowym OGTT i nie zastępują jego podstawowego celu.