Dzienniczek objawów

Dzienniczek objawów to prosty zapis tego, co się dzieje, kiedy występuje dolegliwość i w jakich okolicznościach. Może pomóc podczas konsultacji, zwłaszcza gdy problem pojawia się okresowo. Nie trzeba prowadzić rozbudowanej dokumentacji ani znać medycznych określeń. Najbardziej użyteczne są konkretne, zrozumiałe obserwacje.

Warto zanotować datę, godzinę, rodzaj objawu i wykonywaną w tym czasie czynność. Zależnie od celu można dodać czas trwania i wpływ na codzienne funkcjonowanie. Opis „musiałam przerwać spacer” bywa bardziej czytelny niż samo ogólne określenie „źle się czułam”. Zakres zapisu dobrze uzgodnić z osobą prowadzącą.

Przy badaniu z rejestratorem, na przykład ambulatoryjnym EKG, szczególne znaczenie ma dokładna pora. Umożliwia porównanie odczuwanej dolegliwości z zapisem urządzenia. Należy wtedy stosować instrukcję pracowni, w tym sposób odczytywania czasu i zasady oddania notatek razem z rejestratorem po zakończeniu badania.

Powtarzający się związek czasowy nie dowodzi jeszcze przyczyny. Objaw po posiłku lub wysiłku jest wskazówką do rozmowy, a nie gotowym rozpoznaniem. Dzienniczek powinien pomagać dostrzegać wzorce i stawiać pytania, zamiast prowokować samodzielne, coraz szersze ograniczenia w codziennym życiu.

Notatki nie zastępują pomocy w stanie nagłym. Przy gwałtownym pogorszeniu lub objawach zagrożenia życia potrzebny jest pilny kontakt z odpowiednimi służbami, a nie oczekiwanie na uzupełnienie zapisu. W zwykłej kontroli najlepiej pokazać najważniejsze obserwacje i wspólnie ustalić ich znaczenie.