Enterocyty

Enterocyty to komórki nabłonka uczestniczące w trawieniu i wchłanianiu składników pokarmu. W jelicie cienkim pokrywają powierzchnię kosmków. Ich położenie umożliwia kontakt z zawartością jelita z jednej strony i przekazywanie przyswojonych substancji dalej z drugiej. Nie są jedynie bierną wyściółką przewodu pokarmowego.

Na powierzchni zwróconej do wnętrza jelita znajdują się mikrokosmki. Tworzą rąbek szczoteczkowy, który zwiększa powierzchnię kontaktu. Mikrokosmki pojedynczej komórki są znacznie drobniejsze od kosmków całej błony śluzowej. Te dwie struktury współpracują, ale nie oznaczają tego samego poziomu budowy.

Z powierzchnią enterocytów związane są enzymy kończące rozkład określonych składników. Przykładem jest kompleks sacharazy i izomaltazy, pomagający przygotować cukry do wchłonięcia. Transport przez komórkę wymaga odpowiednich mechanizmów. Nie wystarczy więc, że substancja znajdzie się w jelicie, aby została skutecznie przyswojona.

Nabłonek jest odnawiany z udziałem komórek powstających w kryptach. Dzięki temu jelito utrzymuje sprawną powierzchnię mimo stałego kontaktu z treścią pokarmową. Zaburzenie budowy lub funkcji nabłonka może wpływać na odżywienie, ale przyczyny takiego problemu są różne i wymagają diagnostyki.

Nazwa enterocytów pojawia się często w opisach mechanizmów chorób i badań laboratoryjnych. Sama nie oznacza konkretnego rozpoznania ani wskazania do suplementacji. Przy wyniku wycinka ważniejsze od pojedynczego terminu jest całościowe wyjaśnienie zmian, ich przyczyny i znaczenia dla przyswajania pokarmu.