Enteroskopia

Enteroskopia to badanie endoskopowe jelita cienkiego, wykonywane za pomocą giętkiego aparatu z kamerą. Pozwala dotrzeć do odcinków, których zwykła gastroskopia lub kolonoskopia nie pokazuje w pełni. Termin opisuje grupę technik, a nie jedną identyczną procedurę dla każdego pacjenta.

Aparat może być wprowadzany przez usta albo od strony odbytu, zależnie od położenia miejsca wymagającego oceny. W enteroskopii wspomaganej balonem specjalna konstrukcja pomaga przesuwać instrument w głąb jelita. Wybrana droga i osiągnięty zasięg powinny znaleźć się w opisie badania, ponieważ od nich zależy, jaki obszar rzeczywiście obejrzano.

Enteroskopia bywa kolejnym etapem po badaniu obrazowym lub endoskopii kapsułkowej, które wskazały podejrzany fragment. Umożliwia bezpośrednie obejrzenie błony śluzowej oraz pobranie wycinków. Możliwość uzyskania tkanki ma znaczenie, gdy sam obraz nie wystarcza do ustalenia charakteru zmiany i potrzebna jest ocena mikroskopowa.

Kapsułka endoskopowa również wykonuje obrazy wnętrza jelita, ale przemieszcza się inaczej i nie pozwala pobrać wycinków. Enteroskopia jest natomiast procedurą prowadzoną instrumentem przez zespół medyczny. Te metody mogą się uzupełniać. Porównywanie ich wyłącznie przez liczbę zdjęć pomija najważniejsze różnice w zasięgu, sterowaniu i możliwościach diagnostycznych.

Przygotowanie zależy od drogi wprowadzenia aparatu i zasad pracowni. Nie należy przenosić na enteroskopię instrukcji otrzymanej kiedyś przed innym badaniem. W wyniku trzeba odróżnić obserwację endoskopisty od późniejszego opisu wycinków. Prawidłowy wygląd obejrzanego fragmentu nie jest informacją o każdym odcinku przewodu pokarmowego. Dla zrozumienia rezultatu ważne jest zatem, dokąd dotarto, co stwierdzono i czy pobrano materiał do dalszej oceny.