Glukoza

Glukoza jest cukrem prostym i ważnym źródłem energii dla komórek. Występuje w żywności, powstaje podczas trawienia wielu węglowodanów i krąży we krwi. Nie jest tym samym co glikemia: glukoza to substancja, natomiast glikemia oznacza jej stężenie we krwi w określonym momencie.

Organizm uzyskuje glukozę nie tylko ze słodkich produktów. Powstaje ona również przy rozkładzie skrobi obecnej między innymi w pieczywie, ryżu i ziemniakach. Z kolei sacharoza podczas trawienia rozpada się na glukozę i fruktozę. Smak produktu nie pozwala więc dokładnie przewidzieć, ile glukozy będzie dostępne po posiłku.

Po wchłonięciu glukoza może zostać wykorzystana przez tkanki albo zmagazynowana. Ważną postacią magazynowania jest glikogen, którego zapasy występują między innymi w wątrobie i mięśniach. Sposób wykorzystania zależy od zapotrzebowania organizmu oraz sygnałów hormonalnych.

Między posiłkami wątroba pomaga utrzymywać dostępność glukozy, uwalniając ją z zapasu glikogenu i wytwarzając z innych związków. Procesy te są regulowane między innymi przez insulinę i glukagon. Z tego powodu wynik glukozy we krwi nie jest prostą miarą ilości cukru zjedzonego chwilę wcześniej.

Zbyt wysokie i zbyt niskie stężenie glukozy to odmienne problemy zdrowotne. Ich ocena wymaga informacji o warunkach pomiaru, objawach i stanie zdrowia. Pojedynczy wynik po nieokreślonym posiłku nie odpowiada na te same pytania co badanie wykonane w ustalonych warunkach.

Biologiczna potrzeba glukozy nie oznacza konieczności codziennego jedzenia słodyczy lub dosładzania napojów. Organizm korzysta z różnych źródeł węglowodanów i własnych mechanizmów regulacji. Przy wyborze jedzenia znaczenie mają również błonnik, pozostałe składniki i wielkość porcji, a nie samo występowanie glukozy.