Hematokryt

Hematokryt określa, jaką część objętości krwi stanowią krwinki czerwone. Na wydruku bywa oznaczany skrótem HCT i podawany jako procent lub ułamek. Pomaga opisać proporcję krwinek do pozostałej części krwi, przede wszystkim osocza. Nie jest tym samym co stężenie hemoglobiny, choć oba wyniki często ocenia się razem.

Obniżony hematokryt może towarzyszyć niedokrwistości. Podwyższony może wiązać się z większą liczbą krwinek, ale także ze zmniejszeniem ilości płynu we krwi, na przykład przy odwodnieniu. Oznacza to, że zmiana proporcji nie zawsze wynika z identycznego procesu i wymaga ustalenia przyczyny.

Badanie jest zwykle częścią morfologii. Dzięki temu można zestawić hematokryt z liczbą i wielkością krwinek oraz hemoglobiną. Czytanie tych parametrów wspólnie daje więcej informacji niż ocenianie każdej gwiazdki oddzielnie. Sam hematokryt nie pozwala nazwać wszystkich możliwych zaburzeń krwi.

Do oznaczenia pobiera się próbkę krwi. Specjalne przygotowanie do samego hematokrytu zwykle nie jest potrzebne, ale może wynikać z innych badań zleconych jednocześnie. Warto zastosować instrukcję otrzymaną dla całego zestawu i powiedzieć o objawach oraz okolicznościach, które mogły wpłynąć na nawodnienie.

Wynik należy porównywać z właściwym zakresem odniesienia i wcześniejszymi oznaczeniami. Nie warto próbować „poprawiać” go samym piciem większej ilości wody bez wyjaśnienia problemu. Dalsze postępowanie zależy od przyczyny, nasilenia zmiany i pozostałych informacji o stanie zdrowia.