Higiena snu

Higiena snu oznacza codzienne zwyczaje i warunki, które sprzyjają odpoczynkowi. Obejmuje organizację pory snu, otoczenie sypialni oraz to, co dzieje się przed położeniem do łóżka. Nie jest nazwą badania ani gwarancją, że każdy problem ze snem ustąpi po zmianie kilku nawyków.

Podstawą jest zapewnienie rzeczywistego czasu na odpoczynek. U większości dorosłych potrzeba snu mieści się w granicach siedmiu do dziewięciu godzin. Możliwie regularne pory snu i wstawania pomagają zachować rytm dnia; duże przesunięcia pomiędzy dniami pracy a wolnymi mogą ten rytm utrudniać.

Znaczenie mają także warunki w sypialni: hałas, światło i zbyt wysoka temperatura mogą przeszkadzać w odpoczynku. Spokojne czynności przed snem ułatwiają wyciszenie. Ograniczenie jasnego światła wieczorem ma związek z działaniem zegara biologicznego, a nie z samym przekonaniem, że korzystanie z ekranu jest złym nawykiem.

Kofeina może utrudniać zasypianie jeszcze przez kilka godzin po spożyciu. Alkohol nie jest sposobem zapewnienia dobrej jakości snu, a duży posiłek tuż przed odpoczynkiem może go zakłócać. Ruch i czas spędzany na zewnątrz należą z kolei do elementów dnia, które mogą wspierać zdrowy sen.

Praca zmianowa wymaga innej organizacji odpoczynku niż stałe godziny pracy dziennej. W czasie snu w dzień szczególne znaczenie mają zaciemnienie i ograniczenie hałasu. Możliwości zmiany grafiku bywają niewielkie, dlatego opis higieny snu powinien uwzględniać warunki życia, zamiast przypisywać każdą trudność brakowi konsekwencji.

Przewlekła bezsenność wymaga szerszej oceny niż sprawdzenie listy nawyków. Sama edukacja o higienie snu nie jest uznawana za wystarczające postępowanie w tym zaburzeniu, choć może stanowić część opieki. Utrzymywanie się trudności mimo sprzyjających warunków jest informacją o potrzebie ustalenia ich przyczyny, a nie dowodem, że osoba niewłaściwie stara się zasnąć.