POJĘCIA STAJĄ SIĘ JAŚNIEJSZE
Immunoglobulina A (IgA)
Immunoglobulina A, w skrócie IgA, jest jedną z klas przeciwciał wytwarzanych przez układ odpornościowy. Występuje we krwi oraz w wydzielinach związanych z błonami śluzowymi, między innymi przewodu pokarmowego. Uczestniczy w ochronie miejsc, które mają stały kontakt ze środowiskiem zewnętrznym.
Oznaczenie całkowitego IgA odpowiada na pytanie o ilość przeciwciał tej klasy w próbce. Nie mówi natomiast, przeciw czemu wszystkie te przeciwciała są skierowane. Badanie całkowitego stężenia i badanie przeciwciał swoistych to dwie różne rzeczy, choć na obu wynikach może pojawiać się skrót IgA.
To rozróżnienie ma praktyczne znaczenie w diagnostyce celiakii. Wykorzystuje się w niej między innymi przeciwciała skierowane przeciw określonemu białku organizmu, transglutaminazie tkankowej. Oznaczenie ich w klasie IgA jest oceniane wraz z całkowitym IgA, ponieważ niedobór tej klasy może utrudniać interpretację ujemnego wyniku.
Gdy całkowitego IgA jest mało, ujemny test oparty na tej klasie przeciwciał może nie mieć oczekiwanego znaczenia wykluczającego. Lekarz dobiera wtedy odpowiednią dalszą diagnostykę, w tym niekiedy oznaczenia w innej klasie. Samo obniżone IgA nie potwierdza celiakii, a podwyższone całkowite stężenie nie wskazuje automatycznie na jedną chorobę jelit.
Wynik trzeba odczytywać z nazwą oznaczenia, jednostką i zakresem laboratorium. Stężenie we krwi nie jest prostym pomiarem całej „odporności jelit” ani rankingiem sprawności organizmu. Praktyczną wskazówką jest sprawdzenie, czy na zleceniu chodziło o całkowitą ilość IgA, czy o konkretne przeciwciała tej klasy. Pominięcie tego szczegółu może prowadzić do porównywania dwóch wyników, które odpowiadają na odmienne pytania kliniczne.