Jelito grube

Jelito grube jest końcową częścią przewodu pokarmowego, do której dociera treść po przejściu przez jelito cienkie. Obejmuje kątnicę, okrężnicę i odbytnicę, a z kątnicą łączy się wyrostek robaczkowy. Jego zadania obejmują odzyskiwanie wody i elektrolitów oraz formowanie i przesuwanie stolca.

Większość składników odżywczych została wcześniej wchłonięta w jelicie cienkim. W jelicie grubym pozostają między innymi niestrawione resztki, płyn i złuszczone komórki. W miarę wchłaniania wody treść staje się bardziej uformowana. Nie oznacza to, że ten odcinek jest biernym pojemnikiem na odpady.

Jego bakterie uczestniczą w przetwarzaniu części pozostałych składników pokarmu. W tych procesach mogą powstawać gazy. Sama ich obecność nie świadczy o chorobie ani nie pozwala określić składu mikrobioty. Uczucie wzdęcia i widoczne powiększenie brzucha również nie są dokładnym pomiarem ilości gazu w jelicie.

Ruchy ściany przesuwają treść ku odbytnicy, gdzie stolec może być przechowywany przed wypróżnieniem. W porównaniu z jelitem cienkim błona śluzowa ma inną budowę i nie zawiera kosmków. To kolejny powód, dla którego obu odcinków nie należy traktować jako identycznych części jednego narządu o tych samych zadaniach.

Kolonoskopia pozwala ocenić dostępne wnętrze okrężnicy i odbytnicy oraz szukać określonych zmian. Widoczność zależy między innymi od przygotowania jelita. Badanie kału dostarcza innego rodzaju informacji i nie jest fotograficznym obrazem ściany. Przy zmianie rytmu wypróżnień, krwawieniu lub niewyjaśnionym chudnięciu dobór badań zależy od całej sytuacji klinicznej. Ani potoczna nazwa drażliwe jelita, ani pojedynczy wynik nie powinny z góry wyjaśniać każdego nowego objawu.