Kalorymetria pośrednia

Kalorymetria pośrednia jest metodą oceny wydatku energetycznego na podstawie wymiany gazów oddechowych. Najczęściej mierzy zużycie tlenu i wytwarzanie dwutlenku węgla. Na tej podstawie, z wykorzystaniem określonych zależności fizjologicznych, oblicza się ilość energii zużywanej przez organizm w warunkach badania.

W ocenie spoczynkowej osoba badana pozostaje w odpoczynku i oddycha przez odpowiedni układ pomiarowy. Nie jest to ten sam pomiar co test wysiłkowy. Wynik opisuje warunki, w których wykonano badanie, dlatego znaczenie mają przygotowanie, spokój, prawidłowa rejestracja i kalibracja sprzętu.

Posiłek, niedawna aktywność i środki pobudzające mogą wpływać na pomiar. Należy zastosować instrukcję otrzymaną od pracowni, zamiast samodzielnie ustalać długą głodówkę lub odstawiać leki. W razie choroby albo trudności z przygotowaniem warto wcześniej zapytać, jak bezpiecznie postąpić.

Spoczynkowy wydatek energetyczny nie jest całym dziennym zapotrzebowaniem. Do codziennego zużycia energii dochodzą między innymi aktywność i koszty związane z przetwarzaniem posiłków. Wynik badania pomaga w planowaniu, ale nie stanowi automatycznie gotowej kaloryczności jadłospisu ani zalecenia redukcji masy ciała.

Przy omawianiu wyniku dobrze ustalić, co dokładnie zmierzono i jak zostanie to wykorzystane. Pomiar może uzupełniać wyliczenia ze wzorów, szczególnie w wybranych sytuacjach klinicznych. Nadal potrzebna jest obserwacja efektów i tolerancji planu. Jedna liczba nie opisuje całego metabolizmu ani nie zastępuje oceny potrzeb żywieniowych.