Łaknienie spaczone

Łaknienie spaczone, nazywane pica, polega na powtarzającym się jedzeniu substancji, które nie są żywnością. Może chodzić na przykład o ziemię, papier lub inne materiały. Nie jest tym samym co silny apetyt na konkretną potrawę, podjadanie ani zwykła ochota na słodycze.

Przy ocenie bierze się pod uwagę czas utrzymywania zachowania, wiek i rozwój osoby. Jednorazowe zdarzenie nie wystarcza do rozpoznania zaburzenia. Nie znaczy to jednak, że z szukaniem pomocy trzeba czekać miesiąc, jeżeli połknięty materiał może być toksyczny lub niebezpieczny.

U części osób współwystępuje niedobór żelaza albo innych składników. To możliwy związek, a nie pewne wyjaśnienie każdego przypadku. Lekarz dobiera badania do objawów i rodzaju spożywanej substancji. Samodzielne przyjmowanie dużych ilości żelaza nie zastępuje oceny i może zaszkodzić.

Zagrożenia obejmują zatrucie, zakażenie i zablokowanie przewodu pokarmowego. Po połknięciu potencjalnie trującej substancji lub przy silnym bólu brzucha, wymiotach czy zaburzeniu świadomości potrzebna jest pilna pomoc. Warto zachować opakowanie lub informację o materiale, aby ułatwić ocenę sytuacji.

Rozmowa powinna odbywać się bez zawstydzania. Pomocne jest spokojne opisanie, co jest jedzone, jak często i w jakich okolicznościach. Leczenie uwzględnia stan zdrowia, ewentualne niedobory i zachowanie. Wsparcie bliskich oraz ograniczenie dostępu do niebezpiecznych substancji może być częścią uzgodnionego planu.