Latencja snu

Latencja snu to czas upływający od rozpoczęcia próby zaśnięcia do zaśnięcia. W dzienniczku jest zwykle szacowana, a w badaniu może być określana na podstawie sygnałów fizjologicznych. To jeden z parametrów snu, przydatny do opisania trudności, ale niewystarczający do samodzielnego rozpoznania choroby.

Ważny jest moment, od którego liczymy czas. Jeśli ktoś czyta w łóżku od 22.00, próbuje zasnąć od 22.30 i zasypia około 22.45, szacowana latencja wynosi piętnaście minut. Całe czterdzieści pięć minut w łóżku odpowiada innemu przedziałowi. To przykład rachunkowy, a nie norma zasypiania.

Własne odczucie czasu może różnić się od pomiaru w pracowni. Dlatego w codziennych notatkach wystarcza przybliżenie, bez ciągłego sprawdzania zegarka. Kilka kolejnych zapisów pozwala lepiej opisać sytuację niż próba precyzyjnego odtworzenia jednej trudnej nocy po kilku tygodniach.

Termin pojawia się również w nazwie testu wielokrotnej latencji snu, czyli MSLT. To specjalistyczne badanie zasypiania podczas zaplanowanych prób w ciągu dnia. Jego wyniku i warunków nie należy utożsamiać z wieczornym zasypianiem w domu. Oba pomiary odpowiadają na inne pytania.

Przy utrzymujących się trudnościach warto opisać także rytm dnia, pobudki i samopoczucie po śnie. Bardzo szybkie zasypianie samo w sobie nie jest medalem za dobry sen, a dłuższe oczekiwanie pojedynczego wieczoru nie rozpoznaje bezsenności. Znaczenie ma wzorzec i jego wpływ na codzienność.