Miedź

Miedź jest pierwiastkiem śladowym, czyli składnikiem mineralnym potrzebnym w niewielkich ilościach. Uczestniczy w procesach związanych z uzyskiwaniem energii, tkanką łączną i pracą układu nerwowego. Jest także ważna dla prawidłowego działania mechanizmów odpornościowych. Nie jest zamiennikiem energii dostarczanej przez jedzenie.

Miedź występuje między innymi w orzechach, nasionach, produktach pełnoziarnistych i roślinach strączkowych. Jej źródłem są również niektóre produkty zwierzęce. Zróżnicowany jadłospis pozwala dostarczać ten składnik bez skupiania się na pojedynczym „superprodukcie” lub codziennym odliczaniu określonej liczby sztuk.

Niedobór może wystąpić w szczególnych sytuacjach zdrowotnych. Znaczenie mają także wzajemne relacje składników. Duże ilości cynku przyjmowane w suplementach mogą utrudniać przyswajanie miedzi. To przykład, dlaczego samodzielne zwiększanie jednej dawki może zmieniać sytuację innych pierwiastków.

Nadmiar miedzi również nie jest korzystny. Może powodować dolegliwości przewodu pokarmowego, a długotrwała zbyt duża ekspozycja uszkadzać wątrobę. Osoby z rozpoznanymi zaburzeniami gospodarki miedzią wymagają indywidualnych zaleceń. Nie powinny kierować się ogólną poradą z etykiety suplementu.

Przy ocenie diety dobrze uwzględnić wszystkie używane preparaty, także te opisywane jako wsparcie odporności lub urody. Nazwa marketingowa nie mówi, jakie ilości pierwiastków łącznie trafiają do organizmu. Potrzeba uzupełnienia miedzi powinna wynikać z oceny sytuacji, a nie z zasady, że każdy minerał trzeba przyjmować osobno.