Odczuwany wysiłek

Odczuwany wysiłek jest własną oceną tego, jak trudno wykonuje się aktywność. Obejmuje wrażenia związane między innymi z oddechem, pracą mięśni i ogólnym zmęczeniem. Może być użyteczną informacją nawet wtedy, gdy nie korzystasz z zegarka, pulsometru ani aplikacji.

Ta ocena odnosi się do konkretnej osoby i chwili. Identyczny spacer nie musi za każdym razem wydawać się równie łatwy. Gorsza dyspozycja nie jest automatycznie brakiem zaangażowania. Warto sprawdzić okoliczności, zamiast wymuszać poprzedni wynik niezależnie od aktualnej reakcji.

Do uporządkowania odczuć stosuje się różne skale. Trzeba wiedzieć, którą wybrano, ponieważ te same liczby mogą oznaczać coś innego w odrębnych narzędziach. Ocena powinna dotyczyć własnego wysiłku, a nie tego, jak ciężko ćwiczy osoba obok lub jaki wynik wypada podać.

Odczucia można zestawiać z możliwością rozmowy i pomiarem tętna. Rozbieżność między nimi jest informacją do przyjrzenia się sytuacji, nie powodem do zignorowania samopoczucia. Zwłaszcza leki wpływające na serce mogą zmieniać użyteczność standardowych stref wyliczonych z wieku.

W dzienniczku wystarczy krótka, konsekwentnie zapisywana ocena. Pomaga zauważyć, czy znana aktywność staje się łatwiejsza lub przeciwnie. Nowego bólu, duszności czy omdlenia nie należy sprowadzać do kolejnego punktu skali. Objawy wymagające pomocy pozostają ważniejsze niż ukończenie zaplanowanej sesji.