Odwodnienie

Odwodnienie oznacza, że organizm traci więcej płynu, niż otrzymuje. Może narastać przy wymiotach, biegunce, gorączce, wysokiej temperaturze otoczenia albo intensywnym poceniu. Znaczenie ma również możliwość samodzielnego picia. Osoba zależna od pomocy innych może potrzebować regularnego proponowania napojów.

Do objawów należą pragnienie, suchość ust, ciemniejszy mocz, rzadsze oddawanie moczu i zawroty głowy. Żaden z nich nie powinien być oceniany w oderwaniu od sytuacji. Przy nagłej chorobie ważna jest zmiana względem zwykłego funkcjonowania oraz to, czy udaje się uzupełniać straty.

Jeśli nudności utrudniają picie, można zaczynać od małych, częstych łyków. Przy dużych stratach z przewodu pokarmowego doustne płyny nawadniające pomagają uzupełniać także utracone składniki. Preparat należy przygotować zgodnie z instrukcją. Przypadkowo dobrany słodki napój nie ma automatycznie takiego samego składu.

Wyraźnie zmniejszona ilość moczu, utrzymujące się zawroty przy wstawaniu lub nasilone osłabienie wymagają szybkiej oceny. Splątanie, trudność z obudzeniem i zaburzenia oddychania są wskazaniem do natychmiastowej pomocy. Ciężkiego odwodnienia nie należy leczyć wyłącznie kolejną szklanką wody w domu.

Dzieci i osoby starsze są szczególnie narażone. U małego dziecka ważne są między innymi mokre pieluchy, łzy i zachowanie. Zapobieganie polega na dostępie do płynów i dostosowaniu ich podaży do sytuacji. Przy ograniczeniach zaleconych z powodu choroby plan nawadniania trzeba uzgodnić indywidualnie.