Otręby

Otręby powstają z zewnętrznych części ziarna oddzielanych podczas jego przetwarzania. Są źródłem błonnika i innych składników. Można spotkać między innymi otręby pszenne lub owsiane. Nie są tym samym co całe ziarno, które zawiera także pozostałe części o innej budowie i składzie.

Rodzaj zboża wpływa na właściwości otrębów. Nie wszystkie produkty mają identyczny udział poszczególnych frakcji błonnika. Warto przeczytać skład, szczególnie gdy nazwa otrębowa dotyczy gotowych płatków lub mieszanki z dodatkami. Samo określenie na przodzie opakowania nie opisuje całego produktu.

Otręby mogą być dodatkiem do posiłku, ale nie są jedynym sposobem zwiększania błonnika. Dostarczają go również warzywa, owoce, strączki i produkty pełnoziarniste. Budowanie różnorodności tych źródeł zwykle daje więcej możliwości niż dokładanie coraz większej ilości jednego składnika.

Zwiększanie błonnika powinno być stopniowe i uwzględniać odpowiednią ilość płynów. Nagła duża zmiana może nasilać dyskomfort jelitowy. Nie trzeba zaczynać od maksymalnej porcji ani traktować otrębów jak preparatu o zasadzie „im więcej, tym lepiej”. Ważna jest tolerancja całego sposobu jedzenia.

Przy nasilonych objawach jelitowych lub zaleconej diecie leczniczej dobór rodzaju i ilości błonnika wymaga dopasowania. Otręby nie zastępują diagnostyki utrzymujących się zaparć czy bólu. Mogą być zwykłym składnikiem kuchni, jeśli pasują do potrzeb, zamiast obowiązkowym dodatkiem polecanym każdemu.