Postbiotyk

Postbiotyk to preparat zawierający nieaktywne życiowo drobnoustroje lub ich składniki, dla którego wykazano korzystny wpływ na zdrowie gospodarza. Ważne są obie części definicji: określony materiał mikrobiologiczny i udokumentowana korzyść. Sama obecność nieżywych bakterii w produkcie nie wystarcza.

W przeciwieństwie do probiotyku postbiotyk nie opiera się na podawaniu żywych mikroorganizmów. Sposób ich przygotowania i unieczynnienia ma znaczenie dla właściwości. Nie można zakładać, że produkt zachowa działanie żywego szczepu tylko dlatego, że pochodzi od tych samych bakterii.

Oczyszczony metabolit, taki jak pojedynczy kwas wytwarzany przez mikroorganizmy, sam w sobie nie spełnia tej definicji. Preparat może zawierać metabolity, ale wymagany jest również odpowiedni materiał komórkowy. Rozróżnienie pomaga porównywać badania i unikać przypisywania jednej nazwy wszystkim substancjom pochodzącym od mikrobioty.

Dowody powinny dotyczyć konkretnego preparatu, sposobu użycia i grupy odbiorców. Wynik badania jednej mieszaniny nie oznacza, że każdy postbiotyk ma takie same efekty. Także brak żywych komórek nie zwalnia z oceny bezpieczeństwa ani nie dowodzi przydatności w dowolnej chorobie.

Przy czytaniu opisu warto szukać informacji o składzie, metodzie przygotowania i rzeczywiście ocenionej korzyści. Ogólne hasło o „wsparciu jelit” jest mniej użyteczne niż jasno określony cel badania. Postbiotyk nie jest nazwą uniwersalnego leczenia, lecz kategorią preparatów, których działanie trzeba oceniać indywidualnie.