Prebiotyk

Prebiotyk jest składnikiem selektywnie wykorzystywanym przez mikroorganizmy gospodarza, z potwierdzoną korzyścią zdrowotną. W kontekście żywienia chodzi często o substancje docierające do drobnoustrojów jelitowych. Nie są to żywe bakterie. Te, jeśli spełniają odpowiednie kryteria, mogą być probiotykami.

Samo wykazanie, że bakterie potrafią coś zużyć, nie wystarcza. Potrzebne jest opisanie składnika i wykazanie korzyści wynikającej z jego wykorzystania. To ważne, ponieważ słowo „prebiotyczny” bywa stosowane bardzo szeroko w reklamach produktów obiecujących poprawę mikrobioty.

Do dobrze poznanych przykładów należą określone rodzaje inuliny, fruktooligosacharydów i galaktooligosacharydów. Wiele prebiotyków zalicza się do błonnika, lecz pojęcia nie są identyczne. Nie każdy błonnik automatycznie ma udokumentowane działanie prebiotyczne i nie każda zmiana składu mikrobioty oznacza korzyść.

Tolerancja może się różnić. Większa ilość składnika fermentującego bywa związana z gazami i wzdęciem, zwłaszcza po nagłej zmianie. Warto uwzględniać porcję oraz cały sposób żywienia. Dolegliwości nie są obowiązkowym dowodem, że preparat „działa” i trzeba je bezwarunkowo przeczekać.

Przy wyborze produktu sprawdź nazwę składnika i cel jego użycia. Pytanie o dowody powinno dotyczyć konkretnego zastosowania, a nie ogólnej obietnicy zdrowych jelit. Nie ma potrzeby kupowania prebiotyku tylko dlatego, że słowo brzmi specjalistycznie. Żywienie i opieka przy dolegliwościach powinny wynikać z realnych potrzeb.