Przeciwciała przeciw transglutaminazie tkankowej

Przeciwciała przeciw transglutaminazie tkankowej są oznaczane we krwi przede wszystkim w diagnostyce celiakii. Na wyniku można spotkać skrót tTG lub TG2. Nie jest to ogólny test tolerancji wszystkich pokarmów. Badanie odpowiada na konkretne pytanie o chorobę o podłożu autoimmunologicznym.

Zwykle rozważa się oznaczenie przeciwciał w klasie IgA razem z całkowitym stężeniem IgA. Ma to znaczenie, ponieważ niedobór tej klasy immunoglobulin może utrudniać interpretację. W określonych sytuacjach wykorzystuje się testy w klasie IgG. Nie należy porównywać tych oznaczeń tak, jakby były identyczne.

Wiarygodność diagnostyki zależy od spożywania glutenu przed badaniami. Jeśli został już ograniczony, trzeba powiedzieć o tym lekarzowi. Nie warto samodzielnie rozpoczynać ani przerywać próby z glutenem, szczególnie przy wcześniejszych silnych reakcjach. Plan powinien uwzględniać dotychczasowe wyniki i bezpieczeństwo osoby badanej.

Dodatni wynik wymaga dalszej interpretacji i nie zawsze samodzielnie kończy rozpoznanie. Znaczenie mają wysokość oznaczenia, metoda laboratoryjna, objawy oraz kryteria stosowane w danej sytuacji. U części osób potrzebne są dodatkowe badania, w tym ocena wycinków jelita, zgodnie z aktualną ścieżką diagnostyczną.

Wynik ujemny również trzeba odnieść do całego obrazu. Przy utrzymującym się podejrzeniu lekarz może rozszerzyć ocenę. Na konsultację najlepiej przynieść pełny wydruk z jednostkami i zakresem laboratorium oraz informację o diecie. Ułatwia to rozstrzygnięcie, co badanie rzeczywiście wyjaśnia i jaki powinien być następny krok.