Randomizowane badanie kontrolowane

Randomizowane badanie kontrolowane, czyli RCT, porównuje określone sposoby postępowania przy losowym przydziale uczestników do grup. Losowanie ma ograniczyć wpływ wyboru uczestników na wynik. Nie oznacza przypadkowego prowadzenia całego badania. Jego przebieg powinien być wcześniej zaplanowany w protokole.

Grupa kontrolna może otrzymywać standardową opiekę, inną interwencję albo placebo, zależnie od pytania i dopuszczalnego projektu. Nie należy zakładać, że każdy uczestnik tej grupy zostaje bez leczenia. Warunki porównania są częścią informacji potrzebnej do zrozumienia wyniku.

Randomizacja różni się od zaślepienia. Pierwsza dotyczy przydziału, drugie wiedzy o tym, kto otrzymuje którą interwencję. Gdy jest wykonalne, zaślepienie może ograniczać wpływ oczekiwań na ocenę. Nie w każdym badaniu da się jednak ukryć rodzaj działania, na przykład formę ćwiczeń.

Sam skrót RCT nie gwarantuje wysokiej jakości. Znaczenie mają wykonanie losowania, liczba uczestników, utrata osób w obserwacji, sposób pomiaru i zgodność analizy z planem. Trzeba także sprawdzić, czy oceniano ważne dla pacjenta następstwa, a nie tylko łatwy do zmierzenia wskaźnik.

Wyniki odnoszą się do określonej populacji i warunków. Badanie jednego preparatu nie dowodzi skuteczności wszystkich produktów o podobnej nazwie. Dla czytelnika praktyczne pytania to: kogo badano, z czym porównywano, jak długo trwała obserwacja i jak duża była korzyść wraz z ryzykiem.