Rezerwa tętna

Rezerwa tętna to różnica między tętnem maksymalnym a tętnem spoczynkowym. Bywa oznaczana skrótem HRR. Jest wykorzystywana w jednym ze sposobów planowania intensywności ćwiczeń. Nie oznacza tempa uspokajania się serca po zakończeniu wysiłku, choć te pojęcia bywają mylone.

Aby ją określić, potrzebne są obie wartości wyjściowe. Tętno spoczynkowe powinno odnosić się do odpowiednich warunków odpoczynku. Tętno maksymalne może być mierzone w określonym badaniu lub jedynie szacowane. Jakość danych wpływa na sens późniejszego obliczenia.

W metodzie wykorzystującej rezerwę tętna do odpowiedniej części tej różnicy dodaje się tętno spoczynkowe. Nie jest to ten sam rachunek co proste obliczenie procentu tętna maksymalnego. Mieszanie obu metod może dać różne cele, mimo użycia podobnie brzmiących określeń.

Leki i choroby mogą zmieniać odpowiedź serca na wysiłek. Wyliczona strefa nie jest automatycznie indywidualną granicą bezpieczeństwa. Jeśli korzystasz z planu rehabilitacyjnego lub kardiologicznego, zakres powinien wynikać z właściwej oceny, a nie wyłącznie z domowego kalkulatora.

Warto zapytać, którą metodą ustalono cel i jak łączyć go z obserwacją oddechu oraz samopoczucia. Nie należy samodzielnie wykonywać maksymalnej próby tylko po to, by uzupełnić brakującą liczbę. Rezerwa tętna jest narzędziem pomocniczym. Ma ułatwiać dopasowanie aktywności, bez presji osiągania jak najwyższych wartości.