Siedzący tryb życia

Siedzący tryb życia oznacza codzienność, w której wiele czasu spędza się w pozycji siedzącej lub leżącej przy małym wydatku energii w czasie czuwania. Dotyczy to na przykład pracy przy biurku, przejazdów samochodem i oglądania telewizji. Nie chodzi tutaj o potrzebny organizmowi sen.

Długi czas siedzenia i brak zaplanowanych ćwiczeń to powiązane, ale różne kwestie. Można regularnie trenować, a jednocześnie większość pozostałego dnia spędzać niemal bez ruchu. Dlatego przyglądanie się aktywności warto poszerzyć o cały dzień, zamiast ograniczać ocenę do liczby wizyt na siłowni lub długości spaceru.

Długie okresy bezruchu wiążą się z mniej korzystnym obrazem zdrowia, między innymi większym ryzykiem chorób serca i cukrzycy typu 2. Nie oznacza to, że pojedynczy dzień przy komputerze wywołuje chorobę. Znaczenie ma powtarzający się sposób funkcjonowania oraz pozostałe czynniki, które wpływają na zdrowie.

Zmiana może polegać na częstszym przerywaniu siedzenia dostępną formą aktywności. Krótkie przejście, drobne zadanie domowe lub zmiana organizacji części obowiązków bywają bardziej wykonalne niż rewolucja w planie dnia. Dobrze szukać okazji, które naturalnie wracają, na przykład przerwy między zadaniami albo codziennego dojazdu.

Możliwości zależą od warunków pracy, sprawności i stanu zdrowia. Osoba poruszająca się na wózku również może wykonywać aktywność, dlatego sama pozycja siedząca nie opisuje jej wysiłku. Celem jest ograniczanie dostępnych okresów bezruchu i znalezienie odpowiedniej formy ruchu, bez oceniania ludzi na podstawie wyglądu lub sposobu poruszania się.