Skrobia

Skrobia jest węglowodanem złożonym z wielu połączonych jednostek glukozy. Rośliny wykorzystują ją jako materiał zapasowy. W diecie dostarczają jej między innymi ziemniaki, ryż, pieczywo, makarony i kasze. Nie musi mieć słodkiego smaku, aby po strawieniu stanowić źródło energii.

Podczas trawienia enzymy rozkładają skrobię na mniejsze cząsteczki. Przebieg tego procesu zależy od budowy produktu oraz jego przygotowania. Nie każda żywność zawierająca skrobię wywołuje identyczną odpowiedź glikemiczną. Sama nazwa składnika nie wystarcza więc do przewidywania wyniku po posiłku.

Produkt skrobiowy może zawierać także błonnik, witaminy i składniki mineralne. Wybór pełnoziarnistej wersji często zwiększa udział błonnika w jadłospisie. Nie oznacza to jednak konieczności oceniania każdego kęsa. Ważniejszy jest powtarzalny sposób komponowania posiłków niż pojedynczy wybór jasnego pieczywa.

Na wartość energetyczną gotowej potrawy wpływają również dodatki. Ziemniak ugotowany i ziemniak podany z dużą ilością tłuszczu nie są tą samą potrawą pod względem składu. Przypisywanie wszystkich różnic samej skrobi pomija sposób przygotowania, porcję i resztę posiłku.

Źródła skrobi mogą być zwykłą częścią zbilansowanego żywienia. Jeśli potrzebna jest modyfikacja porcji lub rodzaju produktu, powinna wynikać z konkretnego celu i tolerancji. Nie trzeba automatycznie usuwać wszystkich ziemniaków, ryżu czy kasz, aby zadbać o zdrowie i bardziej świadomie planować jedzenie.