POJĘCIA STAJĄ SIĘ JAŚNIEJSZE
Śluz
Śluz jest uwodnioną wydzieliną pokrywającą powierzchnie wielu narządów, także przewodu pokarmowego. Jego właściwości zależą między innymi od mucyn, czyli dużych białek połączonych z łańcuchami cukrowymi. Tworzy środowisko ochronne i nie jest po prostu zbędną substancją do usunięcia z organizmu.
W żołądku współpracuje z wodorowęglanami oraz nabłonkiem, pomagając chronić tkanki przed kwaśną zawartością. Nie działa samotnie i nie stanowi absolutnie nieprzepuszczalnej osłony. Ochrona zależy od kilku mechanizmów, dlatego opis „śluz pokrywa żołądek” nie wyjaśnia jeszcze każdej choroby tego narządu.
W jelicie grubym warstwa śluzu pomaga oddzielać mikroorganizmy od powierzchni nabłonka. Ma znaczenie dla relacji między mikrobiotą a gospodarzem. Jest stale wytwarzana i zmieniana. Jej budowa oraz rola nie muszą być identyczne w każdym odcinku przewodu pokarmowego.
Naturalnej funkcji śluzu nie należy utożsamiać z oceną widocznej wydzieliny w stolcu. Są to różne zagadnienia. Obserwacja w toalecie nie pokazuje bezpośrednio jakości całej bariery jelitowej i nie pozwala stwierdzić, czy potrzebna jest reklamowana kuracja „odbudowująca” jelita.
Pojęcie pomaga zrozumieć, że zdrowie przewodu pokarmowego wymaga także prawidłowej ochrony jego powierzchni. Nie chodzi o usunięcie wszystkich bakterii ani wydzielin. Gdy pojawiają się nowe dolegliwości, znaczenie ma ich pełny obraz i ocena przyczyny, a nie próba samodzielnego zwiększania lub zmniejszania ilości śluzu.