Sód i sól w diecie

Sód jest składnikiem mineralnym potrzebnym do utrzymywania gospodarki płynami, przewodzenia impulsów nerwowych i prawidłowej pracy komórek. Sól kuchenna składa się przede wszystkim z sodu i chlorków. Te nazwy nie oznaczają więc tej samej ilości: jeden gram soli dostarcza około 400 miligramów sodu.

Nadmiar sodu w diecie sprzyja wzrostowi ciśnienia tętniczego, a przez to zwiększa ryzyko chorób układu krążenia. Ogólne zalecenie dla dorosłych to mniej niż 2 gramy sodu dziennie, co odpowiada mniej niż 5 gramom soli. Liczba dotyczy całego spożycia, nie tylko zawartości domowej solniczki.

Duża część soli może pochodzić z codziennych produktów: pieczywa, serów, przetworów mięsnych, gotowych dań i sosów. Osoba, która nie dosala posiłków, nadal może spożywać jej dużo. Ważna jest łączna ilość z różnych źródeł, a nie samo odczucie, czy obiad jest wyraźnie słony.

Przy porównywaniu produktów pomaga tabela wartości odżywczej. Trzeba sprawdzić, czy podaje sól czy sód oraz jakiej ilości produktu dotyczy wynik. Jeśli opakowanie zawiera kilka porcji, zjedzenie całości zwiększa również ilość spożytej soli. Porównanie w przeliczeniu na 100 gramów ułatwia ocenę podobnych produktów. Różne wielkości opakowań nie zmieniają tej zasady porównania.

W codziennym żywieniu zmniejszenie ilości soli może polegać na wyborze mniej słonych odpowiedników, rzadszym używaniu gotowych sosów oraz korzystaniu z ziół i przypraw. Nie chodzi o całkowite wyeliminowanie sodu, który jest potrzebny organizmowi. Zalecenia populacyjne opisują ograniczanie nadmiaru; odrębne potrzeby związane z chorobą ocenia się indywidualnie.