Spoczynkowy wydatek energetyczny (REE)

Spoczynkowy wydatek energetyczny to energia zużywana przez organizm w warunkach odpoczynku. Skrót REE pochodzi od angielskiej nazwy resting energy expenditure. W podobnym znaczeniu spotyka się RMR. Wielkość ta opisuje koszt funkcjonowania organizmu wtedy, gdy nie wykonuje on bieżącej aktywności fizycznej.

Spoczynek nie oznacza zatrzymania pracy narządów. Serce nadal pompuje krew, płuca uczestniczą w wymianie gazowej, a tkanki prowadzą swoje procesy. Wydatek spoczynkowy jest częścią całodziennego zużycia energii. Nie obejmuje jednak całej aktywności ani wszystkich zmian wydatku towarzyszących jedzeniu w ciągu dnia.

Pomiar może wykorzystywać kalorymetrię pośrednią. W tej metodzie ocenia się zużycie tlenu i wytwarzanie dwutlenku węgla, a następnie oblicza wydatek energetyczny. Przygotowanie i warunki badania mają znaczenie. Wynik uzyskany w określonym protokole nie powinien być porównywany bez kontekstu z dowolną wartością z innego badania.

REE różni się od podstawowej przemiany materii przede wszystkim warunkami oceny. Dla PPM wymagania dotyczące wcześniejszego odpoczynku i pozostawania na czczo są bardziej ścisłe. W praktyce nazwy bywają stosowane zamiennie, dlatego na wydruku lub w opisie kalkulatora warto szukać informacji o rzeczywistej metodzie.

Gdy nie wykonuje się pomiaru, można wykorzystać równanie predykcyjne. Takie oszacowanie opiera się na cechach osoby i danych populacyjnych, z których powstało równanie. Nie jest testem sprawności metabolizmu. Różnica między prognozą a indywidualnym pomiarem nie oznacza automatycznie choroby.

Wydatek spoczynkowy pomaga oszacować potrzeby, ale nie stanowi gotowego jadłospisu. Do oceny energii na cały dzień trzeba uwzględnić kolejne składniki wydatku. Dobór żywienia wymaga też zwrócenia uwagi na składniki odżywcze, samopoczucie i sytuację zdrowotną, których pojedyncza liczba kalorii nie opisuje.