Test wydalania balonu

Test wydalania balonu jest badaniem sprawdzającym zdolność opróżnienia odbytnicy w warunkach pracowni. Do odbytnicy wprowadza się niewielki balon, który po wypełnieniu ma być wydalony podobnie jak stolec. Ocenia się przebieg i czas próby, a nie wygląd błony śluzowej jelita.

Badanie wykorzystuje się przy podejrzeniu zaburzeń wypróżniania, na przykład gdy występują uporczywe trudności z oddaniem stolca lub poczucie blokady. Nie służy ono wykrywaniu wszystkich przyczyn zaparcia. Pomaga odpowiedzieć na węższe pytanie: czy opróżnianie końcowego odcinka przewodu pokarmowego przebiega sprawnie w wykonanej próbie.

Test często towarzyszy manometrii odbytu i odbytnicy, lecz nie jest z nią tożsamy. Manometria rejestruje ciśnienia i określone reakcje mięśniowe, a próba z balonem pokazuje efekt czynności opróżniania. Wyniki mogą się uzupełniać, zamiast stanowić dwa zamienne sposoby uzyskania tej samej informacji.

Trudność z wydaleniem balonu sugeruje zaburzenie opróżniania, ale sama nie wyjaśnia jego dokładnego mechanizmu. Znaczenie ma zastosowana metoda, w tym rodzaj urządzenia. W badaniach wykazano, że różne balony mogą dawać odmienne wyniki także u zdrowych osób. Dlatego nie należy porównywać czasu próby z przypadkowym progiem znalezionym bez opisu protokołu.

Wynik ocenia się razem z wywiadem, badaniem i pozostałymi pomiarami czynnościowymi, a czasem obrazowaniem. Zapewnienie prywatności jest elementem prawidłowego przebiegu procedury. Nieudana próba nie jest dowodem braku wysiłku ani powodem do obwiniania osoby badanej. To informacja o funkcji w określonych warunkach, którą trzeba wyjaśnić w kontekście codziennych trudności. Sam test nie ustala też, co dzieje się w całym jelicie grubym.