USG jamy brzusznej

USG jamy brzusznej wykorzystuje fale dźwiękowe do obrazowania narządów. Nie używa promieniowania jonizującego. Może pomagać ocenić między innymi wątrobę, pęcherzyk żółciowy, nerki, śledzionę i wybrane struktury trzustki. Zakres badania zależy od celu skierowania i warunków obrazowania.

Podczas badania na skórę nakłada się żel i przesuwa głowicę. Osoba badająca może poprosić o zmianę pozycji lub chwilowe wstrzymanie oddechu. Obraz powstaje w czasie rzeczywistym. Badanie jest zwykle dobrze tolerowane, choć ucisk nad bolesnym miejscem może powodować dyskomfort.

Przygotowanie trzeba potwierdzić w pracowni. W zależności od ocenianych narządów może być potrzebna przerwa w jedzeniu lub odpowiednie wypełnienie pęcherza. Nie ma jednego schematu właściwego dla każdego USG. Szczególne potrzeby, na przykład związane z cukrzycą, warto omówić wcześniej.

Metoda ma ograniczenia. Gazy jelitowe mogą zasłaniać niektóre struktury, a jakość obrazu zależy również od budowy ciała. Zdanie „trzustka słabo widoczna” nie jest samo w sobie rozpoznaniem jej choroby. Oznacza, że w danych warunkach ocena określonego obszaru była ograniczona.

Prawidłowy wynik nie wyklucza wszystkich przyczyn bólu brzucha i nie zastępuje każdego innego badania. Niektóre pytania wymagają oceny błony śluzowej, badań laboratoryjnych lub innego obrazowania. Najlepiej czytać opis wraz z wnioskiem i ustalić, czy odpowiada on na problem, z którym wykonano USG.