Zespół hipowentylacji otyłych

Zespół hipowentylacji otyłych to zaburzenie, w którym u osoby z otyłością oddychanie nie zapewnia wystarczającego usuwania dwutlenku węgla. Jego podwyższony poziom występuje także podczas czuwania. Rozpoznanie wymaga wykluczenia innych przyczyn zbyt małej wentylacji. Nie wynika z samej wartości BMI.

Problem często współistnieje z zaburzeniami oddychania podczas snu, w tym z obturacyjnym bezdechem. Nie jest jednak inną nazwą samego chrapania lub bezdechu. Mogą pojawiać się senność dzienna, poranne bóle głowy i duszność. Takie objawy mają również inne możliwe przyczyny.

W diagnostyce znaczenie ma ocena gazów we krwi oraz badanie oddychania w nocy. Pulsoksymetr mierzy oszacowanie wysycenia krwi tlenem, ale nie pokazuje stężenia dwutlenku węgla. Dlatego korzystny odczyt z palca lub zegarka nie rozstrzyga, czy wentylacja jest prawidłowa.

Leczenie dobiera zespół medyczny. Może obejmować wspomaganie oddychania podczas snu i leczenie otyłości, zależnie od sytuacji klinicznej. Rodzaj urządzenia i jego ustawienia nie powinny być wybierane na podstawie pojedynczego opisu w internecie. Potrzebne są również kontrole skuteczności postępowania.

Jeżeli podejrzewasz problem, opisz lekarzowi dolegliwości nocne i dzienne oraz używane leki i urządzenia. Nie odkładaj konsultacji tylko dlatego, że objawy przypisano masie ciała. Celem rozpoznania jest ustalenie konkretnego zaburzenia oddychania i dopasowanie pomocy, która poprawi codzienne funkcjonowanie oraz bezpieczeństwo.