Zespół napadowego objadania się

Zespół napadowego objadania się, określany skrótem BED, jest zaburzeniem odżywiania z nawracającymi napadami jedzenia dużej ilości pokarmu i poczuciem utraty kontroli. Osoba może czuć, że nie potrafi przerwać lub decydować o przebiegu jedzenia. Ważnym elementem jest związane z tym cierpienie.

Napad różni się od zwykłego zjedzenia więcej przy wyjątkowej okazji. Mogą mu towarzyszyć szybkie tempo, jedzenie mimo braku głodu, dyskomfort i ukrywanie sytuacji przed innymi. Same pojedyncze zachowania nie potwierdzają jednak rozpoznania. Potrzebna jest ocena całego wzorca oraz jego wpływu na życie.

W odróżnieniu od bulimii regularne zachowania kompensacyjne, takie jak prowokowanie wymiotów, nie stanowią typowej części tego zaburzenia. Nie należy jednak samodzielnie rozstrzygać diagnozy tylko na podstawie tej różnicy. Także rzadsze epizody utraty kontroli mogą wymagać pomocy, jeśli są źródłem problemów.

BED może dotyczyć osób o różnej masie ciała. Nie każda osoba z otyłością doświadcza napadów. Leczenie może obejmować odpowiednią terapię psychologiczną, opiekę medyczną i wsparcie żywieniowe. Kolejne surowe zakazy lub karanie się ograniczeniem posiłków nie rozwiązują automatycznie przyczyn trudności.

Na pierwszej rozmowie można opisać samą utratę kontroli, emocje i wpływ jedzenia na codzienność. Nie trzeba udowadniać problemu idealnie prowadzonym dziennikiem. Szukanie wsparcia nie jest przyznaniem się do słabości. To zaburzenie wymagające zrozumienia i leczenia, a nie oceny charakteru na podstawie tego, co znalazło się na talerzu.