Znakowanie alergenów

Znakowanie alergenów pomaga rozpoznać składniki żywności, które mogą wywoływać alergię lub określone reakcje nietolerancji. W Polsce informacje o składnikach objętych obowiązkiem oznaczania muszą być odpowiednio wyróżnione. Mogą różnić się czcionką, stylem lub tłem od reszty wykazu.

Wyróżnienie dotyczy substancji obecnej w składniku, na przykład mleka w mleku w proszku. Warto czytać cały wykaz, a nie wyłącznie nazwę produktu lub obraz na froncie. Jeśli wykaz składników nie jest wymagany, informacja o alergenie może być poprzedzona słowem „zawiera”.

Komunikat „może zawierać” opisuje inną sytuację niż alergen celowo użyty jako składnik. Ostrzega o możliwej przypadkowej obecności, na przykład wskutek kontaktu podczas produkcji. Nie należy traktować go jako pewności wystąpienia alergenu ani jako informacji, którą można zawsze zignorować.

Określenie „wegański” nie jest automatyczną gwarancją braku zanieczyszczenia mlekiem czy jajem. Podobnie produkt bez laktozy nie musi być odpowiedni przy alergii na białka mleka. Nazwa związana z jednym składnikiem lub sposobem żywienia nie zastępuje indywidualnych zasad bezpieczeństwa.

Przy rozpoznanej alergii warto sprawdzać etykietę także przy ponownym zakupie, ponieważ skład może się zmienić. Wątpliwości dotyczące produktu należy wyjaśnić przed spożyciem. Plan unikania alergenu i reagowania na objawy powinien wynikać z opieki medycznej. Etykieta wspiera ten plan, ale nie służy do samodzielnego rozpoznawania alergii.