E66. Twoja droga do zdrowia
← Wszystkie artykuły

Tabata a wykorzystanie tłuszczu po wysiłku. Co pokazało badanie?

Połączenie ćwiczeń typu Tabata z treningiem oporowym wiązało się z większym udziałem tłuszczu w pokrywaniu wydatku energetycznego podczas półgodzinnego odpoczynku. Badanie u 43 młodych mężczyzn z otyłością nie dowodzi jednak, że taki trening skuteczniej zmniejsza ilość tkanki tłuszczowej.

Ilustracja AI do artykułu: Tabata a wykorzystanie tłuszczu po wysiłku. Co pokazało badanie?
Zdjęcie ilustracyjne
Artykuł do słuchania

Posłuchaj artykułu

W przygotowaniu

Nagranie do tego artykułu nie jest jeszcze dostępne.

Co porównali badacze?

Czy rodzaj ćwiczeń zmienia sposób, w jaki organizm korzysta ze źródeł energii po zakończeniu wysiłku? Autorzy badania porównali trzy połączenia aktywności: ćwiczenia typu Tabata z ciągłym wysiłkiem o umiarkowanej intensywności, ćwiczenia typu Tabata z treningiem oporowym oraz ciągły wysiłek o umiarkowanej intensywności z treningiem oporowym. Tabata oznacza tu formę intensywnego treningu interwałowego, w którym odcinki wysiłku przeplatają się z przerwami. Trening oporowy polega na pracy mięśni przeciw oporowi. Abstrakt nie opisuje szczegółowo zastosowanych ćwiczeń.

W badaniu uczestniczyło 43 studentów z otyłością. Każdy wykonał wszystkie trzy warianty, a kolejność przydzielano losowo. To tak zwany schemat krzyżowy: wyniki tej samej osoby można porównać po różnych interwencjach, zamiast zestawiać wyłącznie odrębne grupy uczestników. Każda sesja ćwiczeń trwała 30 minut, a obserwacja obejmowała także następujące po niej 30 minut odpoczynku.

Podczas wysiłku i odpoczynku monitorowano wymianę gazową, czyli zużycie tlenu i wydalanie dwutlenku węgla. Na tej podstawie obliczano wydatek energetyczny oraz utlenianie tłuszczów i węglowodanów, czyli ich wykorzystywanie do pozyskiwania energii. Rejestrowano również tętno i subiektywnie odczuwaną intensywność wysiłku.

Wynik zależał od tego, kiedy prowadzono pomiar

Podczas samych ćwiczeń największy wydatek energetyczny i najwyższe wartości utleniania substratów energetycznych odnotowano po połączeniu Tabaty z ciągłym wysiłkiem o umiarkowanej intensywności. Inny obraz uzyskano jednak podczas odpoczynku. Wtedy największy udział tłuszczu w pokrywaniu wydatku energetycznego obserwowano po Tabacie połączonej z treningiem oporowym.

W ciągu 30 minut odpoczynku średni udział energii pochodzącej z tłuszczu wyniósł około 68% po Tabacie z treningiem oporowym, 58% po Tabacie z wysiłkiem ciągłym i 29% po wysiłku ciągłym z treningiem oporowym. Są to udziały w wydatku energetycznym w określonym czasie. Nie oznaczają procentu utraconej tkanki tłuszczowej ani takiej samej różnicy w liczbie wykorzystanych kalorii. Po Tabacie z treningiem oporowym tempo utleniania tłuszczu także narastało najszybciej podczas odpoczynku.

Ważne zastrzeżenie pojawia się przy spojrzeniu na całą obserwację, obejmującą ćwiczenia i odpoczynek łącznie. Udział tłuszczu w pokrywaniu wydatku energetycznego wynosił wtedy średnio około 30%, 32% i 29%, odpowiednio dla Tabaty z treningiem oporowym, Tabaty z wysiłkiem ciągłym oraz wysiłku ciągłego z treningiem oporowym. Różnica nie była istotna statystycznie. Wynik dotyczący samego odpoczynku nie oznacza więc wykazanej przewagi pod tym względem w całym badanym okresie.

Czego te wyniki nie mówią o leczeniu otyłości?

Utlenianie tłuszczu po pojedynczym treningu nie jest tym samym co zmniejszenie ilości tkanki tłuszczowej po tygodniach lub miesiącach. Badanie dotyczyło krótkotrwałej odpowiedzi metabolicznej, a nie długofalowej zmiany masy lub składu ciała. Nie daje podstaw, by obiecywać lepsze efekty leczenia otyłości po jednym z porównywanych wariantów.

Zakres wniosków ogranicza także grupa uczestników. Byli to wyłącznie młodzi mężczyźni studiujący i żyjący z otyłością. Nie wiadomo, czy podobne wyniki uzyskano by u kobiet, osób starszych lub osób z innymi problemami zdrowotnymi. Dostępny abstrakt nie przedstawia też danych pozwalających ocenić bezpieczeństwo i tolerancję poszczególnych wariantów.

To wskazówka dla dalszych badań, a nie gotowy plan ćwiczeń. Wynik pomiaru metabolizmu po wysiłku nie wystarcza do wyboru aktywności dla konkretnej osoby. Przy rozważaniu intensywnych interwałów warto omówić z osobą prowadzącą opiekę, czy taka forma ruchu odpowiada stanowi zdrowia, sprawności i możliwościom regeneracji.

Materiał ma charakter edukacyjny. Rozpoznanie i leczenie wymagają indywidualnej konsultacji medycznej.

ROZMOWA JEST CZĘŚCIĄ WIEDZY

Dołącz do rozmowy.

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.

Zaloguj się, aby skomentować

Jeszcze jedna perspektywa.

Kobieta w ciemnym stroju biegnie po czerwonej bieżni przy zielonym boisku.

Wieczorny trening a sen: jak obserwować własną reakcję

Pora treningu to tylko część pytania o sen. Ważne są także długość i intensywność wysiłku, pora położenia się oraz cały wieczór. Obserwacja kilku podobnych dni daje więc…

Promień słońca pada na jasną pościel i ścianę nad pustym łóżkiem.

Światło, pora wstawania i rytm dobowy

Rytm dobowy pomaga organizmowi porządkować czas snu i czuwania. Światło oraz regularność dnia są ważnymi sygnałami, ale nie działają jak przycisk pozwalający zasnąć o do…

CZEGO CHCESZ SIĘ DOWIEDZIEĆ?

Zacznij od pytania.

Spróbuj:

Możesz też wybrać obszar:

Metabolizm Żywienie Ruch i sen Trawienie Jelita Badania
PRYWATNOŚĆ W E66

Ustawienia możesz zmienić w dowolnym momencie, korzystając z linku w stopce. Odmowa nie ogranicza dostępu do artykułów i kalkulatorów.

Polityka prywatności